De grootste twijfel over reizen buiten de aarde is of we ons kunnen voortplanten
Jarenlang was de grote vraag in de ruimtebiologie niet of we tomaten en sla in een baan om de aarde kunnen kweken om andere planeten te kunnen bevolken, maar of ons lichaam nog steeds functioneel zal zijn na terugkeer uit de leegte van de ruimte. Dit is vooral interessant voor ons om ons te kunnen voortplanten. Om dit te kunnen oplossen, heeft China een muis naar het Tiangong-station gestuurd om te zien of deze daarna in staat was om jongen te krijgen en of deze ernstige afwijkingen vertoonden.
Jongen voor de geschiedenis.
Het resultaat van deze reis naar het Tiangong-station was echt een succes, want op 10 december 2025 was een laboratorium van de Chinese Academie van Wetenschappen (CAS) getuige van een ogenschijnlijk alledaagse maar wetenschappelijk gezien buitengewone gebeurtenis: de geboorte van negen muizenjongen.
Het bijzondere was natuurlijk niet de geboorte, maar het feit dat hun moeder enkele weken in de ruimte had doorgebracht (hoewel met enkele problemen), blootgesteld aan microzwaartekracht en kosmische straling. Nu hebben zes van deze jongen het overleefd en groeien ze normaal op.
Het verliep niet zonder incidenten.
Het experiment was op het eerste gezicht vrij eenvoudig: vier muizen (twee mannetjes en twee vrouwtjes) op 31 oktober de ruimte in lanceren en ze daar twee weken laten. Dit alles vergezeld van voldoende voedsel voor de duur van de missie. Maar uiteindelijk waren er grote problemen waardoor het verblijf in de ruimte moest worden verlengd.
En dat was een groot probleem, want het kritieke tekort aan vast voedsel voor de muizen kon ertoe leiden dat de muizen letterlijk zouden sterven en de missie een ramp zou worden. Daarom werd op aarde gezocht naar het meest geschikte voedsel voor deze dieren en het resultaat was vloeibare sojamelk, het enige dat op het station beschikbaar was.
Volledig gemonitord.
Om goed te kunnen volgen wat de muizen in de ruimte deden, hielden de wetenschappers de muizen voortdurend in de gaten met behulp van kunstmatige intelligentie. Op die manier konden ze in realtime zien wanneer ze aten en zelfs hun stresspatronen, hun circadiane ritmes en mogelijke afwijkingen vaststellen.
Er werd tot in de kleinste details voor alles gezorgd, zelfs de sojamelk werd toegediend met een vacuümpompsysteem om te voorkomen dat er vloeistofbellen door de cabine zouden drijven.
De voortgang.
Toen dit probleem eenmaal was opgelost, keerden de dieren op 14 november 2025 terug naar de aarde en werd overgegaan tot natuurlijke bevruchting. Het resultaat was dat er 9 jongen werden geboren, waarvan er slechts zes in goede gezondheid overleefden.
Het probleem van microzwaartekracht.
Tot dit experiment bestond er een gegronde vrees in de wetenschappelijke gemeenschap: dat ioniserende straling en de afwezigheid van zwaartekracht iets zouden “verstoren” in de hormonale as of in de integriteit van het DNA van de gameten. Dit zou ons verhinderen om ons normaal voort te planten, wat bijvoorbeeld de kolonisatie van Mars in de weg zou staan.
Kosmische straling werkt namelijk als een regen van hoogenergetische deeltjes die dubbele ketenbreuken in het DNA kunnen veroorzaken. Op aarde beschermt onze atmosfeer ons, maar op 400 km hoogte worden muizen (en mensen) blootgesteld aan een veel hogere dosis. Onderzoeker Wang Hongmei benadrukt dat het feit dat de jongen levensvatbaar zijn, suggereert dat de celherstelmechanismen van zoogdieren in staat zijn om de schade die tijdens korte vluchten is opgelopen te compenseren.
Een wedstrijd.
Zoals bij alles wat met de ruimte te maken heeft, bestaat er een grote rivaliteit tussen de Verenigde Staten en China. Als we terugkijken, zien we dat China in 2020 al had bereikt dat muizenembryo’s zich gedeeltelijk in de ruimte ontwikkelden. Vervolgens voerde NASA in 2019 onderzoek uit in het internationale ruimtestation ISS om het verlies aan bot- en spierdichtheid in de ruimte te analyseren.
Wat is de volgende stap?
Het experiment houdt niet op bij de geboorte. Nu monitoren wetenschappers wat ze “tweede generatie effecten” noemen. Ze willen vaststellen of deze zes muizen op middellange termijn gezondheidsproblemen zullen ontwikkelen of dat hun vruchtbaarheid zal worden aangetast wanneer ze volwassen worden.
Als deze muizen niet onvruchtbaar blijken te zijn, kunnen we concluderen dat ruimtevaart geen veroordeling tot onvruchtbaarheid is. De volgende grote stap van China zal zijn om de voortplantingscyclus in een baan om de aarde te proberen: conceptie, zwangerschap en bevalling zonder de aarde te betreden. Dit is van fundamenteel belang om te begrijpen of mensen in de ruimte enige mogelijkheid hebben om zich voort te planten zonder de bescherming van onze geliefde atmosfeer.
